قانون شادی،قانون کار، قانون خرید، قانون مصرف و غیره؛ در زندگی قوانین زیادی وجود دارد که باید به آنها پایبند بود و کوتاهی یا تخطی ازاین قوانین جبران ناپذیر خواهد بود. سرمایه ارزشمند ما، عمر ما است که باید از آن بدرستی بهرهمند شد.
قانون مصرف، قانون نه به احتکار و انبار داری و صندوق داری است، قانون به اندازه و درست استفاده نمودن است، قانون دوری از حرص و طمع، و قانونی از زندگی است. قانون مصرف کردن و به اندازه ذخیره کردن است.
“از اینکه ثروت داشته باشه لذت میبره، ولی از خرج کردن طفره میره. ذخیره و پس اندازی برای روز مبادا، ولی هیچ موقع آن روز فرا نمیرسه، آخه از اینکه برای خودش و زندگی خرج کنه طفره میره.”
بدرستی درآمد داشتن با بدرستی هزینه کردن بدست میآید و از اینکه نتوانید رابطهای درست بین آنها برقرار کنید،یعنی شکست در زندگی؛ زندگی یعنی کامیابی از نعمتهای خداوند، دنیا برای دنیا میماند و ما با گذر از مسیر عمر به نقطه پایان در این دنیا خواهیم رسید، و آن نقطهای است که دیگر راهی برای بازگشتن و جبران نمودن نخواهد بود؛ اگر خانوادهای داریم و یا دوست و همراهی داریم، پس چه بسیار بسیار بهتر که برای بودن در کنار هم و زندگی تلاش کنیم، تلاش ما یعنی داشتن زندگی مناسب و چه بسا در این زمان که داشتههایمان را اندک میشماریم و همیشه منتظر روز مبادا خواهیم ماند.
زندگیهای شاد با سفرههای کوچک که در آن اوج شادی و لذت وجود دارد و در برابر آن، زندگیهایی خط خطی با سفرههای وسیع که در آن آدمها عبوس و غمگین هستند؛ با برنامه ریزی درست، به لذت و تفریح و پس انداز و هزینههای زندگی رنگ درستی بدهیم، نمیگویم سخت نیست ولی قابل اجرا است، تنها کافی است از قانون مصرف بدرستی تبعیت کنیم.
قانون مصرف
۱۴۰۱/۱۱/۰۸ ساعت ۰۵:۰۹
