شعار هفته: جدایی از تشویش و رهایی از بند
برای بودن در مسیر اهداف، کمی از دور نگریستن و باور درست را اشاره نمودن کافیست، پس این هفته را با شعار جدایی از تشویش و رهایی از بند آغاز نمودم.
ساعت ۰۶:۲۴ مورخ ۱۴۰۲/۱۰/۱۴۰۲
شعار روز یکشنبه: شرط نیکنامی
گویمت شرط نیکنامی چیست / زانکه این نکته بایدت خواندن
خاری از پای عاجزی کندن / گردی از دامنی بیفشاندن (پروین اعتصامی)
بهتر میبود که با شعر آغاز کنم و امروز را با اشارهای به راه حلهای درست گمانه کنم.
برداشت من از شرط نیکنامی، بودن در مسیر چالشهای و راه یافتن به اندیشه حل مسائل بوده و خواهد بود.
ساعت ۰۶:۲۹ مورخ ۱۴۰۲/۱۰/۲۴
شعار روز سهشنبه: فقر، بردگی عشق است.
کسی که عاشق نباشد، از همه چیز، هیچ چیز بهش تعلق گرفته است؛ مگر میشود، عاشق باشی و به دنیایی که خداوند خلق کرده، تعلق نداشته باشی. من امروز را با شعار “فقر، بردگی عشق است” آغاز میکنم و به خودم یادآوری مینمایم که تا عاضق هستی، دنیا برای تو درخشان و ماندگار خواهد بود و کائنات همسو با اهدافت، کمک و انگیزه به تو خواهند داد.
ساعت ۰۷:۰۳ مورخ ۱۴۰۲/۱۰/۲۶
شعار روز چهارشنبه: نتیجهی نتیجه
انگار قرار نیست با خودمان صادق باشیم؛ بزرگترین موهبت خداوند به هر انسانی این است که بتواند ذهن خود را در کنترل خویش داشته باشد و چرا ما از این موضوع آگاه نیستیم که همه چیز درون ما اتفاق میافتد، هنوز نمیدانیم که چه میخواهیم و چه نتیجهای را انتظار داریم و فقط با لفظ اقدام، شروع به راه رفتن در مسیر خودم مینماییم؛ بهتر است از روش نتیجهی نتیجه بهرهمند شویم و آنگاه در برابر هرآنچه که در آینده به آن تصور داشتهایم، در تلاش باشیم.
نتیجهی نتیجه یعنی اینکه “خُب بعدش، که چی!!؟” و من امروز با نتیجهی نتیجه باورهایم کار دارم و با خودم نجوا میکنم که “خُب بعدش، که چی!!؟”
ساعت ۰۷:۰۰ مورخ ۱۴۰۲/۱۰/۱۷ روز چهارشنبه
شعار پنجشنبه: خدا را مدیون خود کنید
خُب دیگه چی!!؟ خدای ناکرده که نمیخواهی، خدا را تنبیه هم کنی؟ اشتباه نکنید، لفظ و کلام، معنای بسیار عمیقی دارد. بهم بگویید: «تا حالا از نسبت به کاری انجام میدهید و دستمزد کمتری میگیرید، چه احساس و یا تجربهای دارید و خواهید داشت؟» اینکه تلاش کنید و بیصبرانه منتظر پاداش باشید، خوب است، ولی دلیل نمیشود که در صورت دریافت دستمزد کمتر، بخواهید از سر و ته کار بزنید، این عین خیانت به خودتان است؛ بهتر است شفافتر بازگو کنم که یا کاری را قبول کردهاید و مسئولیت اجرای صحیح آن را پذیرفتهاید و یا اینکه به خودتان خیانت میکنید و با کمکاری سعی در نابودی خودتان دارید.
آهای مردم دنیا، بیایید و خدا را مدیون خود کنیم؛ اینکه تلاش کنیم و تلاش کنیم و تلاش کنیم. از هر دستی بدهید، از همان دست باز خواهید گرفت و این قانون دنیاست؛ کاشت، داشت و برداشت و من امروز، با شعار “من خدا را مدیون خود خواهم کرد” شروع میکنم، شروع میکنم.
ساعت ۰۷:۱۷ مورخ ۱۴۰۲/۱۰/۲۸
