شعار هفته: بازگشت به واقعیت
رنگ به مراتب بهتر از بازگشت به واقعایت نیست؛ اینکه بعضی مواقع جوگیر میشویم و در تصورات خودمان دنیا را جور دیگر میبینیم. بهتر است دوباره بازگشت به واقعیت را تمرین کنم.
ساعت۰۷:۱۱ مورخ ۱۴۰۲/۱۱/۰۷
شعار یکشنبه: خدا حواسش به من هست
من به خدایی که در کارها مداخله میکند اعتقادی ندارم.
شاید او اعتقاد نداشت، اما به هر حال مداخله کرد و با دختری که مدتها در آرزویش بود ازدواج کرد.
کتاب بنویس تا اتفاق بیفتد از دکتر هنریت کلاوسر ترجمه امیر جباری صفحه ۱۸۲
خدا حواسش به من هست و من امروز را با زمزمه بزرگی خدا و اینکه همیشه حواسش به من هست، روزم را شروع میکنم. هنوز از احساساتم درست استفاده نمیکنم ولی در تلاش هستم که به خودم نور امید را تزریق کنم و با یادآوری قوانین دنیا، به خودم این اطمینان را بدهم که توانایی بهترینها را دارم و میتوانم به اهدافم دست پیدا کنم، اگر باور داشته باشم و با قانون تلقین به پیش بروم.
ساعت ۰۷:۰۳ مورخ ۱۴۰۲/۱۱/۰۸
شعار دوشنبه: هدف اصلی آموزش
هدف اصلی آموزش، داشتن علم نیست، بلکه عمل کردن است. هربرت اسپنسر
کتاب آیین سخنرانی از دیل کارنگی صفحه ۱۴۵
انگار به خودم اشاره کرده و داره بهم هشدار میدهد که از تنها آموزش دیدن، کسی به جایی نمیرسد، بلکه باید اقدام کردن را یاد بگیری؛ به این فکر باید بکنی که اینقدر که یاد گرفتی، به کجا رسیدی؛ هزاران نکته و درس وجود دارد ولی تا ازش بهرهمند نشوی، هیچ به دردی نمیخورد.
امروز را با شعار “هدف اصلی آموزش” شروع میکنم و با بررسی گزینههای پیشروی خودم شروع میکنم و با قانون تلقین خودم را به سرانجام بهترین میرسانم.
ساعت ۰۷:۰۵ مورخ ۱۴۰۲/۱۱/۰۹
شعار سهشنبه: بهترین شریک
من هرگز موفق نبودم تا زمانکه «شریک» پیدا کردم. خدا شریک من و بهترین کسی است که تاکنون داشتم.
ببین، اگر نمیتوانی به خدا اعتماد کنی که همهی هوش، قدرت و مدبر این جهان غنی است، به چه کسی میتوانی اعتماد کنی؟
کتاب قاون توانگری از کاترین پاندر ترجمه فرشته ابوالحسنی و مریم شیخی صفحه ۱۸۱
بهتره با خودم روراست باشم و برای اینکه با دلی محکم به روند روزانه موفقی داشته باشم، به خدایم اعتماد کنم و آنرا بهترین شریک بدانم. شعار امروز من، بهترین شریک و اعتمادترین و قویترین شریک، یعنی خدای مهربانم اس.
ساعت: ۰۶:۵۸ مورخ ۱۴۰۲/۱۱/۱۰
شعار چهارشنبه: ورای مقاومت
بهترین گزینه برای اقدام کردن، همین بودن در مسیر است؛ حالا سوال اینجاست: چرا اقدامی نمیبینیم؟ همیشه ریشه در مقاومتها دارد؛ یک عدهای دور از مقاومت زندگی میکنند ونزدیک موقعیتهاشون هم نمیآیند؛ یک عدهای هم نوک و نیشش میزنند و یک پاتکی میزنند ولی از دیوار ترس و ناامیدی و در مجموع دیوار مقاومتهاشون عبور نمیکنند؛ ولی یک عدهای با پریدن از سر مقاومتهاشون به مرز یقین و موفقیت میرسند.
من امروز را با نیت پریدن و عبور کردن از ورای مقاومت مسیر پیشرفتهایم آغاز میکنم و نقاط کور زندگی را بازخوانش میکنم؛ به خودم خودالقایی میکنم که باید از ورای موانع عبور کرد و دیوار ترس را بریزم پایین و به با خود برانگیختگی به اهدافم چنگ بزنم.
امیدوارم شما دوست عزیز، مرزهای مقاومت را پیدا کنی و با پریدن از آن موانع، واری حاشیه امن خودت را ببینی.
ساعت ۰۶:۵۷ مورخ ۱۴۰۲/۱۱/۱۱
