فقط جلو پاش را میبینه و نمی‌خواد قبول کنه که خیلی راه اومده. نابینایی ادراکی ویژگی است که فرد نمی‌خواد درک کنه زندگیش را و اون مسیری را که اومده و به باور خودش شکست یا پیروزی و یا هر شرایطی که الان در اون حاضره یعنی همه زندگیش. 

واقعیتش از خودش و از شرایطی که در اون قرار داره راضی نیست و همه را مقصر میدونه و به نظر خودش منجلابیه که دیگه نمی‌تونه در بیاد و باید باهاش کنار بیاد. هرچی را که میبینه باور میکنه و به داشته‌هاش و آنچه که از گذشته بهمراه داره را نمیبینه و هر شکست یا موفقیتی را مختص همون زمان و همون لحظه میدونه.

توصیه اینه که همیشه چه بدترینها و چه برترین‌ها را برای خودمون در نظر بگیریم و به اینکه داریم اکتفا نکنیم و بدونیم که شرایط همیشه در حال تغییر و تغییر یعنی فرصت، پس درک درستی از موقعیت‌هایی که برامون بوجود میاد را داشته باشیم و به اندیشه خودمون کمک کنیم تا بهتر ترسیم‌های درستی از شرایط داشته باشند. به درک خودمون باور بدیم که روزهای آسونی همیشه ماندگار نیست و روزهای سخت هم سرانجام پایانی داره و مهم اینه که برای روزهای آسانی برنامه ریزی و برای روزهای سخت آمادگی داشته باشیم. به داشته‌هامون رنگ یادآوری و به نداشته‌هامون رنگ پایانی بدیم و به ذهنمون کمک کنیم تا باور داشته باشه همه چیز قابل تغییره و وسعت دید درکمون را بالا ببریم ، فرصت‌هایی که دور و برمون هست را ببینیم و برای هرآنچه که آرزو داریم تلاش کنیم.