پیش خودش میگه: « من خواستم  و شد.» آخه بگو: «آدم زرنگ، پیش خودت چه فکر می‌کنی؛ اگه به جایی رسیدی، اراده‌ای فوق اراده‌ها نطر به رسیدن تو به جایی بوده است» اشتباه نکن، نه اینکه انسان قدرت تصمیم و تلاش را ندارد، نه! بلکه باید منش غرور و تکبر را بگذاریم کنار و با قوه توکل و امید به تلاش‌های خودمون ادامه بدهیم. به مشیت و لطف و عنایت خدا قدم در مسیر زندگی برداریم و برای رضایت خداوند تلاش کنیم. زندگی را اراده‌ای فوق ارده‌ها در نظر داشته باشیم و زندگی کنیم. جایی رسیدم و جایگاهی را بدست آوردیم، از خودمون ندانیم و تلاش کنیم که انسانیت را در خودمون حفظ کنیم. این صحبت‌های من در آوردی که من خواستم و شد را بریزیم دور و همیشه خودمون را و مسیرمون تحت سیطره خداوند جلیل در نطر داشته باشیم. براستی که خدا ما را دوست داره و بدخواه ما نیست، کافیه یک قدم به طرفش برداریم …